Vuurdoop

Geplaatst door Cindy op July 27, 2010

Ondanks dat ik 27 augustus pas mijn eerste Bik-lesdag heb, gaf ik gisteren al een workshop tekenen voor kinderen als onderdeel van een filmproject hier in de stad. Via via was ik benaderd om deze les te geven, en met het oog op mijn opleiding vond ik het wel een goede voorbereiding.

Zodoende toog ik gisteren dus met mijn laptop met zorgvuldig voorbereide powerpoint, mijn beamer, een dik pak tekenpapier en 34 potloden richting de kinderopvang, voor twee uurtjes tekenles. Even voor tienen werden de veertien aanwezige kinderen naar binnen geroepen voor een glaasje ranja en een koekje, waarna ik aankondigde dat we een workshop tekenen gingen doen. Een van de leidsters vroeg daarop wie er zin had om te tekenen. Drie van de veertien kinderen staken hun vinger op. Lekker begin, maar ja wat wil je ook als je net lekker buiten hebt gespeeld en de zon nog steeds schijnt. Toch werd iedereen naar het lokaal gestuurd en begon ik met mijn workshop. Na het rondje namen begon ik met het uitleggen dat alles uit hele simpele vormen opgebouwd is, als je maar goed kijkt waar de vormen zitten. Voorbeelden van een huis, een kat en een giraffe kwamen voorbij en iedereen deed leuk en enthousiast mee.

Tot het moment dat er daadwerkelijk getekend moest worden. De luchtballon was nog wel leuk, maar in plaats van de koe die ze daarna moesten tekenen wilden er een paar liever de poes van de slide daarvoor. Anderen vroegen of ze ook in de luchtballon mochten tekenen, of op de achterkant van dat blaadje, of die poes naast de ballon of die giraffe op de ballon, of toch die poes juf ah toe ik wil geen koe tekenen ik kan geen koe tekenen ik wil de poes. De oudsten zaten met elkaar te klieren, de jongsten, waaronder acht vier- en vijfjarigen vonden het soms een beetje moeilijk en vroegen of ik ze kon helpen, of staken een potlood in elkaars oor. Maar ik kon maar op een plek tegelijk zijn en dat is knap lastig met veertien van zulke jonge kinderen. Om de boel wat te redden zette ik de volgende opdracht in: teken Spongebob na. Spongebob!! Klonk er uit veertien keeltjes. Die tien minuten had ik in ieder geval weer gewonnen.

Inmiddels was er ruim een uur voorbij, maar zag ik wel dat nog een uur te veel was. Er werden smachtende blikken naar de speeltoestellen buiten geworpen en ik gaf ze geen ongelijk. Het is leuk als je op school zit als je dan twee uur creatief gaat doen, maar niet verplicht op een vrije dag als de zon schijnt en je buiten kunt spelen. Ik besloot de volgende opdracht tot de laatste te maken en liet ze allemaal een leuke vogel en de Martinitoren tekenen, zodat ik in ieder geval mijn materiaal waar ik mee verder moet binnen had. Na de les bleven er nog een paar zitten die nog graag een giraffe wilden tekenen en toen die naar buiten waren gegaan begon ik met het zweet op mijn rug met het opruimen van het strijdtoneel. Het klinkt misschien als een dramatische ervaring, maar ondanks dat ik wel teleurgesteld ben over dat het niet helemaal ging zoals ik gehoopt had, ben ik nu juist extra gemotiveerd om te leren hoe ik het de volgende keer beter aan kan pakken. Over een maand is mijn eerste lesdag. Ik hoop maar dat ik dan geen koeien hoef te tekenen.